Vazifamiz eski Tbilisining qoq markazidagi Holy Deer kafe-bari uçun brend yaratiş edi. Bu makon ekspatlar, sayyohlar va, eng muhimi, şaharliklarning özlari uçun jozibali maskanga aylanişi kerak edi. Köp narsani joylaşuv belgilab berdi: tarixiy markaz, Funikulyorga boradigan yöldagi turar-joy mahallasi, atrofdagi mehmonxonalar, apartamentlar, sayohatçilarning doimiy oqimi. Biroq hudud turistlar bilan qançalik gavjum bölmasin, loyiha faqat taşrif buyuruvçilarga möljallangan bölişi mumkin emasligi aniq edi. Biz uçun şaharning içki ehtiyojini his qiliş muhim edi.

Insayt samimiy va jonli böldi. Gruzinlarning özlari bir xilda takrorlanadigan gastronomik ssenariylar va odatiy formatlardan çarçagan edi. Şaharda zamonaviyroq, erkinroq, kosmopolit, ayni paytda joy kontekstini hurmat qiladigan yangi dam oliş madaniyatiga qiziqiş paydo bölgan edi. Holy Deer aynan şunday makonga, yaʼni sayyoh uçun tuşunarli, ayni paytda mahalliy aholi ham borişni istaydigan joyga aylanişi kerak edi.

Nom şahar afsonasidan tuğildi. Buğu Tbilisi ramzlaridan biri bölib, şaharning barpo etiliş tarixi bilan boğliq. Brend talqinida u tom maʼnodagi belgi emas, balki muqaddaslik va kinoyani birlaştirgan madaniy işoraga aylandi. Şu tariqa yengil, esda qolarli, afsona va zamonaviy ohang örtasida nozik muvozanat saqlagan Holy Deer nomi paydo böldi.

Tipografika zamonlar muloqoti ğoyasini kuçaytiradi: qayta işlangan Druk Wide dolzarblik va xarakter olib kirsa, Lovelace antikvasi tarixiy çuqurlik hamda meʼmoriy va madaniy muhitga hurmat ruhini qöşadi. Natijada Holy Deer şahar bilan bahslaşmaydigan, balki uni davom ettiradigan brend sifatida şakllandi: u mahalliy afsona, zamonaviy estetika va yangi dam oliş madaniyatini birlaştiradi.